|
Dinsdag 10 Januari 2012,
Om 16u40 zouden Pirata, Figaro en Gallileo
aankomen op de luchthaven van Charleroi.
Samen met Tamara ging ik de woefen gaan ophalen.
Helaas van het eerste deel van het verhaal geen foto's,
want dat het zo'n avontuur ging worden wie had dat durven denken.
Al hadden ze me gewaarschuwd dat het mee Tamara op baan zijn
niet altijd zoals planning verloopt... :))
Alle om 14u30 hadden we aan men werk afgesproken,
Tamara ging in het 'passeren' mij oppikken en dan kon onze trip naar Charlerloi beginnen. :)
Samen opweg met veel getetter en veel verhalen over de woefen. Haar liefde voor Angel die nog eens aan bod kwam en de nodige dreigingen dat ze haar ging ontvoeren daarna hé. Alles ging goed, lekker ontspannen en de nodige afleiding van mijn gedachten op de aankomst van Hok'Ee (Pirata) :) We gingen rond 16u aankomen, dus ruim op tijd en zonder veel stress. Ik had Tamara nl verteld dat de woef zien aankomen zo belangrijk voor me was. Al kon ik ook wel begrijpen dat nodige vertraging dat niet altijd mogelijk maakten, maar nu totaal gene paniek...
Rond 15u45 kreeg ik zo'n gevoel wat als de vlucht vroeger komt. Tamara nog steeds in de overtuiging dat het 16u40 ging zijn, had ik toch zoiets van ga ne keer men Gsm'ke raadplegen en bekijken hoe het met de aankomsten zit... Ja hoor net toen ik zei tegen Tamara dat de vlucht om 16u10 ging landen, en de paniek toesloeg dat ik haar de nek ging omdraaien als ik telaat was :), ging de telefoon van Tamara. Paniek want het waren de adoptanten van Figaro, ze waren al op de luchthaven en daar stond bij aankomst dat het om 16u was dat ze aankwamen...
Allé extra allert om zeker niet verkeerd te rijden en regelrecht naar de luchthaven :)
Gelukkig op tijd :)
Ons Tamara'ke moest nog contractjes invullen.
Ik had intussen meer dan genoeg van al het wachten.
Daar is Hok'Ee eindelijk :))
Geen karren dus dragen/slepen maar is de boodschap :/
 
De woefen eindelijk bij ons, dus tijd om te genieten :))
En effe sprakeloos te denken aan de wereld van de hond die is gered...
 
 
Na wat samen gebabbeld te hebben en alle nodige documenten te regelen en uit te dokteren hoe we met die flightboxen en de woefen en ons gerief zonder kar aan de auto gingen geraken waren we klaar om huiswaards te keren :)
Vlug nog eens lieve Galileo op de foto zetten op de parking van de luchthaven en weg waren we.
Daar Hok'Ee, nogal bang is en we niet goed wisten hoe hij zou gaan reageren hadden we besloten om hem in de flightbox te laten zitten, zo had ik ook men 2 handen vrij om met Galileo bezig te zijn. :))
Heel vrolijk op weg terug, tetteren en lachen en plots een hels raar lawaai,
wij maar rond kijken en denken dat het van buiten kwam, is altijd van nen andere hoopte hé ;)
Had zoiets van Tamara, denk toch dadde gij het zijt hoor.. Is hier nen afrit, zou die nemen en ne keer kijken wat het is. Tja da was telaat konden niet meer overdraaien dus op de pechstrook beetje verder dan maar stoppen hé... Die steekt daar haar deur open en lekker verbrand ruikende rubber zei genoeg. Doeme he, mijne band is plat... Kon het niet laten schoot spontaan in de lach. Ben ne keer mee Tamara op baan zenne :))
Touring bellen he, want ne band vervangen
is iets wat we beiden nog nie van dichtbij gezien hebben...
Halve trouwboek verwittigen..
Aj-aj vrouwen hé :)
hahaha, Tamara stond op het punt om een dipje te krijgen,
maar ik zag het enkel vrolijker en vrolijker worden.
Dus van dat dipje kwam niet in huis... :)
Voila daar stonden we dan langs de kant van de autostrade in panne,
met velen die gelijk zotten naar ons aant trompen waren...
Mare ene stoppen om te helpen, anee he...
Ann, Heeeeelp, heb nen platte band...
Tamara dan vervang je die toch gewoon...
Tja Ann denk jij dan dat zomaar gaat...
enne zit hier ene te stuiken vant lachen naast me
waar ik dus ook niets aan heb...
Touring is onderweg, we moeten maar 45min wachten op hulp... :)
Oke Tamara, doe dan uw fluo vestje aan en zet uwe driehoek hé...
Ja Ann gaan we doen, maar ga eerst naar dat wegrestaurant om te plassen...
Nee Tamara ge gaat dat niet doen, doe dat daar in de struiken of naast uwe auto...
Maar zorg eerst voor uw fluo vestje en uwe driehoek...
Ik kon niet meer haha stel u voor dat de flikken voorbij reden
dat had ze nog wildplassen aan haar been ook :))
Alle Tamara deed braaf wat Ann zei,
toch was ik van oordeel dat ze moest wachten mee dat vestje tot na het plassen :)
Anders zou ze zo nogal opvallen naast hare auto hé,
stel u voor wat ze dan mee ons zouden doen... :))
Intussen Tamara mooi haar jasje aan, geef toe knap hé :)
Galileo moest dan ook maar dringende boodschappen doen,
en geloof me, we waren bijna dood van het geurke... :)
Ik vond dan ook dat we, als we ons opgeven om vrijwilliger te worden,
verplicht nen cursus moesten volgen bij Ann om banden te wisselen...
Hahahaha, Tamara, ging me bijna wurgen :))
Toch de redding was nabij, zie maar :))
Aangezien ik huisarrest(in de wagen)had om voor Galileo te zorgen
kon ik niet meer doen dan maar voor de foto's zorgen...
En de onaangenamen verassingen van Galileo meemaken.
Heb Tamara beloofd dat er geen verdere details kwamen :))
whoehoehahahaha :)
Alle heb ons Tamara'ke intussen beloofd de achterwege gelaten details ook te vertellen :))
Dus Tamara gelijk een echte diene vriendelijk man van Touring aant 'helpen' :)
Ikke intussen huisarrest in den auto mee Galileo...
Tamara roept zo plots naar me Gade da ne keer tegen houden
Tja seg, is nu nie voor het een of het ander,
maar zat eigenlijk zelf redelijk in de shit op diene moment
dus zag dat helpen zo nie direct zitten, al kon Tamara dat niet weten hé...
Dus ik riep naar haar zal nie gaan
men handen onder de stront en vind die stomme vochtige doekjes niet...
Wat zegt ge, mee nen vrolijke lach krijg ik daar terug...
Ga ik daar gelijk een halve gare tegen haar tekeer,
tja da was hier plots niet meer te houden van de stank
en had zo het gevoel dat diene pup iets achtergelaten had..
Dus ipv het lampke aan te doen en te kijken,
ging ik doodleuk op den tast, tja das om problemen vragen hé...
Lekker dretsig en kwerd kotsmisselijk van de geur,
maar Galileo had blijkbaar een grote boodschap te deponeren...
Dus Tamara kon een beke wachten voor ik haar ging helpen,
of de koffermat had nu ook een aangenaam geurke gehad...
:)) slim D'hont, goe gedaan... :))
(enne voor degene die het willen weten,
hij hangt daar ergens aan de vangrails nu :)) )
(En later op de rit ging ik Tamara dan ook wel op de hoogte brengen
dat ze eigenlijk op de resten van Galileo zen cadeau'ke zat :))
helaas heb ik van haar uitdrukking geen foto genomen,
was enkel niet direct het nieuws waar ze op aant wachten was :) )
Daar den boosdoener sie... :)
(Den band hé)
Was zoals het hoorde hé Tamara,
enkel doen we het de volgende keer zelf :))
Alle terug opweg, eindelijk...
Intussen waren we 19u20, aankomst thuis 20u30, dus we gingen door...
En zoals het hoorde Tamara nog steeds met haar Fluojasje aan hé :)
Ik kwam toen ook op het positieve nieuws van de vertraging...
Niets te fille in Brussel nu hé,
Tamara haar reactie op de foto
heeft geen verdere commentaar nodig hé ;)
 
Galileo intussen echt doodmoe aant worden,
dus opweg naar zen opvangmama een tukje doen...
En alsof dat allemaal nog niet genoeg was,
mocht Tamara nog het veer over ook :))
Die GPS'n van tegenwoordig hé :)
En mij maar niet geloven dat dat dagelijkse kost is voor sommige onder ons :)
De uitdrukking zegt meer dan woorden hé...
MAAR Ze zit nog steeds te blinken in haar Fluo-vestje hé :))
Alle Tamara nog een beke en we zijn er hoor :)
Nog naar Opvang mama Ann voor Galileo
Heel het verhaal en zoveel meer plezier,
Ons Tamara dan ook Podenco Theo zo zot of een klapdeur gekregen
Die zat volgens Ann in zijne puberteit en hij ging nogal graag op ontdekking
Nam ons Tamara dan ook volmondig bij de borst vast. :)
Hahahaha, die zal ne keer aant testen geweest zijn
of dat ook echte konden zijn... :))
Ja zegt ze dan, da doet gene deugt zenne :)
Wa moet ik nu tegen men halve trouwboek gaan zeggen...
Nie moeilijk hé Tamara, is van de Theo :))
De pret kon niet meer op...
Theo in Love :))
Tot het zomaar 22u10 was en ik eigenlijk
naar men woefen thuis eens moest gaan kijken...
En Fb zat ongeduldig te wachten op de foto's
en der waren er zoveel ongerust om ons
in panne langs de autostrade...
 
Dus afscheid nemen van die super gekke lieve podi-pup Galileo...
En de nodige Love-Bites aan Tamara haar adres van Theo
(geloof me hij was echt gek van haar :) )
Tijd om Hok'Ee die nog steeds in de flightbox zat naar huis te brengen...
10min van Ann naar mijn huis
auto leeg, Hok'Ee voorstellen
contract'je tekenen
en Tamara kon aan haar lange weg terug beginnen...
In ieder geval Tamara SUPER bedankt voor Podi-taxi te zijn
vond het zeer leuke rit :)
En als Tecla toekomt zijn we weer van de partij hé :))
Als dat maar goed komt :)
Hok'Ee net thuis !!!
De reden waarom we zulke toeren uithalen...
De woef die eindelijk aan zen geluk kan beginnen...
|
|
  
  
|