Lieve Faith,

Ik mocht je amper enkele momenten kennen...
Maar je stal men hartje voor altijd.

Je was men eerste zieltje dat ik zelf van de dood heb gered.
Wachtend op de dood zat je in het dodingstation van Cartama te wachten,
niemand die om je gaf, niemand die het wat kon schelen...

Ik nam je mee, ik wou je een echte thuis geven,
ik wou u de wereld geven,
maar ja was zo bang en je ging ervan door...

Zoveel fouten dat we gemaakt hebben,
zoveel schuldgevoel dat er blijft...

Ik blijf echt hopen dat je ooit weer thuis komt,
en dat ik u gelukkig kan maken...

Lieve kleine Faith,
ik mis je...