Op deze pagina vertel ik jullie ietsje meer
over mijn overleden ratje genaamd RINGO.
Het begon allemaal op een leuke namiddag
waarop ik zoals gewoonlijk bij Vicky ging !
We gingen even de ratjes checken en wat zag ik daar?
Er was er eentje bijgekomen?!
Vicky deed me het verhaal dat ze als kerstcadeau
van een ex-vlooitje nog een ratje had bij gekregen.
Omdat de meeste vlooitjes een ratje hadden zitten bij vicky
in een groot hok,
en ik mijn ratje had verloren
doordat ze niet werd toegelaten bij de groep.
Heeft Vicky besloten om het ratje aan mij te geven.
Dolblij was ik.
Ik keek er altijd super naar uit om mijn huisdiertje
bij Vicky te gaan bezoeken en met onze Baggy-pulls
(wel te verstaan MET ratje erin !)
Naar de weide te gaan en daar wat te chillen met ons ratjes.
Toen kwam hij er, “DE” dag !
Ik mocht na lang zagen mijn ratje mee naar huis nemen !
Maar hij werd alleen door mij geaccepteerd thuis !
Ik weet nog goed, de tweede dag dat hij bij me was…
Ik had hem al veel koekjes door de tralies gegeven
die hij altijd vol geweld nam :D
Maar ik maakte een grote fout.
Hij zag me aankomen en dacht natuurlijk weer;
KOEKIES !
Hij keek me zo lief aan en ik deed iets heel dom ik stak mijn vinger door de tralies !
Waardoor er met veel geweld natuurlijk naar men vinger werd gehapt.
Wel te verstaan met gedachte dat het een koekje was.
Ik durfde natuurlijk niets zeggen omdat ze dat “vieze beest” in hun ogen!!!
niet konden luchten !
Hij voelde zich kiplekker,
uiteindelijk (gelukkig maar) werd hij het beste maatje van mijn ma.
Maar de rest kon Ringo nog steeds niet luchten !
Een happy leventje had hij !
En maar verdikken... En verdikken... En verdikken :D ...
Een onweerstaanbaar snoezig (dik) ratje was het !
Maar op een dag nam ik hem uit zijn kotje en zag ik dat hij er heel ongelukkig uitzag !
Ik dacht onmiddellijk ben ik iets vergeten dat kan toch niet?
Heb onmiddellijk zijn drinkpulletje gecheckt
(moest er een lekje zijn è uitdroging?)
eten had hij maar hij at niets.
Ik was zeer ongerust en nam hem mee naar mijn kamer
om hem eens grondig te bekijken !
Het duurde hooguit een halve minuut voor ik boven was
en in die halve minuut zat mijn hand vol van de beestjes.
Hij had rare beestjes in zen huid. Geen teken of vlooien.
Ik heb nooit geweten wat voor beestjes het waren?
Ik heb hem onmiddellijk in bad gezet, waar hij normaal heel vrolijk rondjes zwom
en naar de rand sprong om tegen de handdoek aan te schuren
maar het enige dat hij nu deed van bewegingen
was naar het ondiepe zwemmen om daar te rusten.
Bijna alle beestjes waren verdwenen.
nu ik nog, want wat had het voor zin,
als ik nog op mijn handen beestjes had?
Ik zette hem in een handdoekje op de grond en plaatste de kabels van de tv
en de radio omhoog zodat hij die niet kon stukbijten,
terwijl ik een douche ging nemen tegen die beestjes.
Normaal in zo’n situatie heeft hij tegen ik terug ben al heel men kamer onderzocht,
maar opnieuw bleek hij gewoon op exact hetzelfde stukje handdoek te zitten
als 10 minuten geleden.
Ik maakte me meer en meer zorgen, hij was al oud,heel oud.
Ouder dan de gemiddelde rat.
Maar hij was nog steeds zo actief en zo lief !
Ik kon het maar niet geloven !
Dan kreeg hij slijmpjes lang zijn neus en zijn mond
hij had het heel moeilijk om te ademen elke zucht was lastig !
Ik heb uren naast zijn hokje zitten vertellen,
over vanalles en nog wat !
Ik wou hem geruststellen dat het goed kwam.
Maar mijn gevoel wist beter !
Rond 1 uur ’s nachts kwam mijn ma naar beneden
om te zeggen dat ik echt moest gaan slapen,
mijn poging om terug naar beneden te sluipen mislukte,
ze zei dat ik echt moest slapen !
De volgende ochtend was hij gestorven.
Maar ik zal hem echt NOOIT vergeten.
Hij was mijn kleine dikkertje !
† R.I.P lieve Ringo !
