Kleine Woody

In december 2003 ging ik naar het asiel, voor de zoveelste keer...
Men kleine lieveling Boemer was 2 maand daarvoor overleden
en ik wou eigenlijk een nieuw klein mormelke om te verwennen...

Woody viel me op
hij was net als Boemer een brompotje
en tja blaffen en grommen was het enige dat hij deed...

Ik wou hem niet direct meenemen,
Boemer was een gevoelig onderwerp
en om zeker te zijn dat Woody nergens anders
thuishoorde ging ik er nachtje over slapen...

De dag daarop mee gemengde gevoelen terug naar het asiel,
wat als hij weg was ik was intussen al stiekem gek op hem
en vond het zo dom van mezelf dat ik hem niet meteen had meegenomen...

Gelukkig hij was er nog en ja hoor hij ging mee...
Hij was pas in men armen en hij gromde al goed door naar me
Toch men besluit stond vast hij ging mee...

Woody is altijd een hondje op zichzelf geweest
en eigenlijk nooit echt sociaal geweest mee de andere honden...
Toch hij is ook eentje van ons hé
en we zien hem zo graag om wie hij zelf is...

Woody is op 13Juli 2009 ziek geworden...
Hoe oud hij precies is weten we niet,
hij is al 6 jaar bij me
en ik hoop echt dat het nog eens zolang mag zijn...

Voorlopig is hij bij den dierenarts en vecht hij voor z'n leven...
We blijven hopen...